آمریکا نظارت بر ایمنی بوئینگ را پس از حادثه هواپیمای ۷۳۷ مکس زیر ذره‌بین برد

◄ پرونده ایمنی بوئینگ باز شد

دفتر بازرس کل وزارت حمل‌ونقل آمریکا بررسی تازه‌ای را درباره عملکرد سازمان هوانوردی فدرال این کشور (FAA) در نظارت بر شرکت بوئینگ آغاز کرده است. این تصمیم پس از انتشار گزارش انتقادی هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل آمریکا درباره حادثه جدا شدن بخشی از بدنه یک فروند بوئینگ ۷۳۷ مکس ۹ متعلق به شرکت هواپیمایی آلاسکا اتخاذ شده است.

اهمیت این بررسی تنها به نقص فنی یک هواپیما محدود نمی‌شود؛ بلکه عملکرد نهادهای نظارتی، شیوه کنترل کیفیت در کارخانه‌های بوئینگ و میزان نظارت بر شرکت‌های تأمین‌کننده قطعات هواپیما نیز در کانون توجه قرار گرفته است. به این ترتیب، پرونده ایمنی بوئینگ وارد مرحله تازه‌ای شده که می‌تواند بر سیاست‌های نظارتی صنعت هوانوردی آمریکا تأثیر بگذارد.

پرونده ایمنی بوئینگ پس از حادثه ۷۳۷ مکس دوباره باز شد

حادثه اصلی در ژانویه ۲۰۲۴ رخ داد؛ زمانی که بخشی از بدنه یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس ۹ متعلق به شرکت آلاسکا ایرلاینز در جریان پرواز جدا شد. این اتفاق نگرانی‌های گسترده‌ای درباره کیفیت ساخت و کنترل ایمنی هواپیماهای تولیدی بوئینگ ایجاد کرد.

بررسی‌های هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل آمریکا (NTSB) نشان داد که مشکل تنها به یک ایراد فنی ساده مربوط نبوده و ضعف در فرایندهای تولید و کنترل کیفیت نیز در شکل‌گیری حادثه نقش داشته است.

اکنون دفتر بازرس کل وزارت حمل‌ونقل آمریکا با تکیه بر یافته‌های این گزارش، عملکرد FAA را مورد حسابرسی قرار داده است؛ اقدامی که نشان می‌دهد مسئولیت نظارت بر ایمنی هواپیماها و نحوه اجرای مقررات از سوی نهاد تنظیم‌گر نیز به موضوعی جدی تبدیل شده است.

◄ پرونده ایمنی بوئینگ باز شد
◄ پرونده ایمنی بوئینگ باز شد

حسابرسی از FAA بر نظارت بر بوئینگ و زنجیره تأمین متمرکز است

بر اساس اطلاعات منتشرشده، دامنه حسابرسی جدید به کارخانه‌های بوئینگ محدود نمی‌شود و عملکرد سازمان هوانوردی فدرال در نظارت بر سایر تولیدکنندگان هواپیما و تأمین‌کنندگان صنایع هوافضا را نیز در بر می‌گیرد.

این بررسی دو محور اصلی دارد:

  • ارزیابی روش‌های مدیریت ریسک در FAA: بررسی اینکه این سازمان چگونه ریسک‌های مرتبط با فرایند تولید هواپیما را شناسایی و برای نظارت بر تولیدکنندگان اولویت‌بندی می‌کند.
  • کنترل کیفیت در زنجیره تولید: ارزیابی عملکرد FAA در نظارت بر سامانه‌های تضمین کیفیت شرکت‌های هواپیماسازی و تأمین‌کنندگان قطعات، چه در داخل آمریکا و چه در کشورهای دیگر.

یکی از دلایل اهمیت این موضوع، نقش شرکت اسپیریت ایرواسیستمز (Spirit AeroSystems) در تولید بخش‌هایی از بدنه هواپیمای حادثه‌دیده است. این شرکت به‌عنوان پیمانکار تأمین قطعات بوئینگ فعالیت می‌کرد و نقص ایجادشده در محل اتصال بخشی از بدنه، بار دیگر اهمیت نظارت بر تمام حلقه‌های زنجیره تأمین را برجسته کرد.

در واقع، حتی اگر فرایند مونتاژ نهایی در کارخانه اصلی با دقت انجام شود، ضعف کنترل کیفیت در یکی از شرکت‌های تأمین‌کننده می‌تواند ایمنی محصول نهایی را تحت تأثیر قرار دهد.

تصمیم جدید FAA درباره بوئینگ با حسابرسی ایمنی همزمان شده است

یکی از نکات قابل توجه در پرونده ایمنی بوئینگ، همزمانی حسابرسی جدید با تغییراتی است که FAA در سیاست نظارتی خود نسبت به این شرکت اعمال کرده است.

این سازمان در ماه‌های اخیر اعلام کرده بود که بوئینگ در بهبود فرایندهای تولید و کیفیت محصولات خود پیشرفت‌هایی داشته است. در همین راستا، FAA در ماه جولای اعلام کرد که پس از بررسی داده‌های تولید و ارزیابی شرایط ایمنی، به بوئینگ اجازه می‌دهد گواهینامه صلاحیت پرواز هواپیماهای ۷۳۷ مکس و ۷۸۷ را صادر کند.

این تصمیم به معنای واگذاری بخشی از اختیارات فرایند تأیید صلاحیت به تولیدکننده تحت نظارت FAA است؛ موضوعی که با توجه به انتقادهای مطرح‌شده درباره ضعف نظارت در حادثه آلاسکا، پرسش‌های تازه‌ای ایجاد کرده است.

مسئله اصلی این است که آیا بهبودهای اعلام‌شده در خطوط تولید بوئینگ برای افزایش سطح اعتماد به فرایندهای خودکنترلی این شرکت کافی است یا اینکه تجربه حوادث گذشته همچنان ضرورت نظارت مستقیم و سخت‌گیرانه‌تر را نشان می‌دهد؟

چرا حادثه بوئینگ ۷۳۷ مکس به یک بحران نظارتی تبدیل شد؟

حادثه جدا شدن بخشی از بدنه هواپیمای آلاسکا نشان داد که ایمنی در صنعت هوانوردی تنها به طراحی مهندسی یا کیفیت قطعات وابسته نیست. نظارت مستمر بر تولید، مستندسازی مراحل مونتاژ، کنترل قطعات و اطمینان از اجرای استانداردهای کیفی نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.

در صنعت هواپیماسازی، تولید یک هواپیما حاصل همکاری مجموعه‌ای از شرکت‌ها و پیمانکاران تخصصی است. به همین دلیل، نهادهای نظارتی باید بتوانند عملکرد تمام این مجموعه‌ها را ارزیابی کنند و صرفاً به تأیید محصول نهایی اکتفا نکنند.

اگر نظارت بر یکی از حلقه‌های تولید با ضعف مواجه شود، احتمال انتقال نقص به مراحل بعدی وجود دارد. این مسئله به‌ویژه در هواپیماهای تجاری اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کوچک‌ترین نقص در اجزای حیاتی می‌تواند پیامدهای جدی برای ایمنی پرواز داشته باشد.

از این منظر، حسابرسی جدید آمریکا را می‌توان تلاشی برای ارزیابی دوباره سازوکار اعتماد میان تولیدکنندگان هواپیما و نهادهای مسئول صدور مجوزهای ایمنی دانست.

آینده نظارت بر بوئینگ به نتایج حسابرسی آمریکا وابسته است

نتیجه بررسی دفتر بازرس کل می‌تواند بر نحوه نظارت FAA بر شرکت بوئینگ و سایر تولیدکنندگان هواپیما تأثیر بگذارد. در این میان، سه موضوع اهمیت ویژه‌ای دارند:

  1. نتایج ارزیابی عملکرد FAA: اگر حسابرسی نشان دهد روش‌های ارزیابی ریسک و نظارت بر تولیدکنندگان با ضعف‌های ساختاری همراه بوده‌اند، احتمال بازنگری در سیاست‌های نظارتی این سازمان افزایش خواهد یافت.
  2. ثبات کیفیت تولید بوئینگ: عملکرد کارخانه‌های تولیدی در رنتون و ویچیتا و همچنین وضعیت شرکت‌های تأمین‌کننده قطعات، نقش مهمی در بازسازی اعتماد به محصولات این شرکت دارد.
  3. فشار افکار عمومی و کنگره آمریکا: حساسیت عمومی نسبت به ایمنی پرواز و انتقادهای مطرح‌شده پس از گزارش NTSB می‌تواند FAA را به سمت اعمال نظارت سخت‌گیرانه‌تر سوق دهد.

در واکنش به آغاز این حسابرسی، FAA از دریافت بازخوردها استقبال کرده و آمادگی خود را برای همکاری کامل با دفتر بازرس کل اعلام کرده است.

پرونده ایمنی بوئینگ چه تأثیری بر آینده صنعت هوانوردی دارد؟

پرونده جدید بوئینگ فراتر از مشکلات یک شرکت هواپیماسازی است و می‌تواند به معیاری برای ارزیابی عملکرد نهادهای نظارتی در صنعت هوانوردی تبدیل شود.

بوئینگ یکی از بازیگران اصلی بازار جهانی هواپیماهای تجاری است و هرگونه تغییر در وضعیت تولید، تأیید صلاحیت یا محدودیت‌های نظارتی این شرکت می‌تواند بر برنامه تحویل هواپیماها، فعالیت شرکت‌های هواپیمایی و رقابت در بازار جهانی تأثیر بگذارد.

از سوی دیگر، اگر بررسی‌های جدید به اصلاح سازوکار نظارت بر زنجیره تأمین منجر شود، پیامدهای آن احتمالاً به بوئینگ محدود نخواهد ماند و سایر تولیدکنندگان هواپیما نیز با الزامات نظارتی دقیق‌تری روبه‌رو خواهند شد.

در نهایت، نتیجه این حسابرسی مشخص خواهد کرد که آیا اقدامات اصلاحی بوئینگ برای بازسازی اعتماد نهادهای نظارتی کافی بوده است یا صنعت هوانوردی آمریکا به تغییرات عمیق‌تری در نظام کنترل کیفیت و تأیید صلاحیت هواپیماها نیاز دارد. آنچه در این میان اهمیت بیشتری دارد، حفظ استقلال نهادهای نظارتی و قرار گرفتن ایمنی مسافران در اولویت تصمیم‌گیری‌هاست.

مجله خبری پرتوکارگو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *